Ezik Çilek

Beş Farklı Dünya

2008-11-30T19:56:00.000+02:00

Beş farklı dünya var
Aynı evin içinde kurulan...

Saçları ağarmış babamın
Fark etmemişim.
Ömür boyunca çalışmanın
Kemiklerini çatırdatmasını duymamışım.
Omuzlamış bir dağ gibi hayatın yükünü,
Çekmiş her derdin büyüğünü, küçüğünü,
Söylemeden saklamış sinesine.
Saçları ağarmış babamın
Fark etmemişim.

Gözlerinin akının gittiğini annemin
Görmemişim.
Elinde çelik tığıyla ve yazma oyasıyla
Dilinden düşürmediği duasıyla
Elinden düşürmediği tesbihine sarılır
Ve kendinden çıkanlar için hıçkırır.
Ağlamaktan mı oyadan mı bilmem fakat
Gözlerinin akının gittiğini annemin
Görmemişim.

Sırlarını nakışlara söylediğini ablamın
Bilmemişim.
Kara yağız bir ata binmiş nasibini beklerken
Hayal aleminde sırça köşklerde gezinmiş.
Bacası sevgiyle tüten içi sıcacık iki göz bir ev
Ve iki melek yavrudan başka bir şey
İstemezmiş Mevlâ'sından.
Sırlarını nakışlara söylediğini ablamın
Bilmemişim.

Sigaraya başladığını kardeşimin
Anlamamışım.
Üniversitede kavgalara giriştiği gün
Yenilmiş imtihanına karşı okumanın.
Ekmeğine sarılacağı yerde bir an evvel
Ekmek bıçağını tutmuş elleri;
Hâlâ esmekte başında kavak yelleri.
Sigaraya başladığını kardeşimin
Anlamamışım.

Fark etmeden, görmeden, bilmeden, anlamadan ben
Sevdanın dipsiz kuyusuna düşmüşüm.
Göğüs kafesimde çırpınan kuşun kanat seslerini
Bir çağrı zannetmişim mâverâdan,
Â'râf'ta sıkışıp kalmışım.
Gül yüzlü çocukların gözyaşlarında kaybolmuşum.
Gün doğmak üzereyken Sarıfasıl yollarına
Fark etmeden, görmeden, bilmeden, anlamadan ben
Sevdanın dipsiz kuyusuna düşmüşüm.

Aynı evin içinde kurulan
Beş farklı dünya var...

Ezik Çilek

Fenâ

2008-11-30T17:54:00.002+02:00

Hangi gün gördüm ki son bulmayıp akşâm olmamış,
Hangi gül gördüm ki açmış da nihâyet solmamış?
Bu cihânın tek değişmez kâidesiymiş ölüm;
Hangi can gördüm ki bir gün melekü’l-mevt almamış?

Ezik Çilek

Geçecek

2008-11-30T17:53:00.000+02:00

Onbir sene geçmiş, daha kaç yıl geçecek,
Kaç yıl daha böyle zaman âtıl geçecek?
Ey falcı ne söyler sana el-kahve falı,
Bir bak, gelecek, sevgide nasıl geçecek?

Ezik Çilek

Zan

2008-11-30T17:30:00.000+02:00

Çok darbe yedim gönlüme aşkından usandım,
Esrârını söyler diye Hak, kaç kere yandım.
Sevdâ denilen his yine yer buldu gönülde,
Hâlbuki nihayet bitecek dertleri sandım.

Ezik Çilek

Yeşilde Esrâr Mavide Huzûr

2008-01-16T13:53:00.000+02:00

Haliç'in kıyısında, Eyüp'ün yamacında,
Mavi ile yeşilin ortasında kaldığım
Cinnete kapıldığım tefekkür ağacında
Cennet râyihâsıydı kokusunu aldığım.

İster istemez dalar gözüm serviliklere,
İçersinde kim bilir kimleri saklar kubûr?
İster istemez kayar gönlüm maviliklere,
Yükselen dalgaların içinde midir huzûr?

Ezik Çilek

Vazgeçilmez

2008-01-16T13:50:00.000+02:00

Uzun bir gurbetten dönmekteydim ben,
İstanbul karşımda kucak açmıştı.
Hüznü atmamışken henüz üstümden,
İstanbul yerlere yaprak saçmıştı.

İstanbul... gelmezdim, gelmeyecektim
İnsan değirmeni topraklarına.
Fakat adım atar atmaz vuruldum
Yoluma serdiğin yapraklarına.

Ezik Çilek

Çukur

2008-01-16T13:43:00.000+02:00

İki damla gözyaşı dökülse gözlerinden
İçimde tufan kopar ve kudurur bir deniz.
Biz bir elmanın iki yarısıyız, ikimiz;
İniltiler yükselir kalbimin bir yerinden
İki damla gözyaşı dökülse gözlerinden.

Dolaşır parmaklarım saçların arasında,
Ürkütmekten korkarak saçında biten gülü.
İnitmekten korkarak güle meftun bülbülü
Başının derin çukur bırakmış yastığında,
Dolaşır parmaklarım saçların arasında.

Ezik Çilek

Med-Cezir

2007-12-24T15:05:00.000+02:00

Hasretin derin izler açmış gönül hânemde,
Sende eşsiz bir gülüş, bende ıslanmış göz var.
Aşkla çentik attığın şu yaralı sînemde,
Mahkeme-i kübrâya saklanmış bir çift söz var.

Ruhumun çöllerinde yalınayak dolaşsan,
Duysam billur sesini tenimde ürpererek...
Ceylan gibi sekerek yüce dağları aşsan,
Can verse yüreğimde şu zehirli ergenek...

Karşıma geçip gülsen, yanıp tutuşur kalbim,
Titrek bir mum alevi gibi heyecanlanır.
Düşen yapraklarına ağlayan dal gibiyim,
Mâzimde kalmış ölü hâtırâlar canlanır.

Biliyorum, eskisi gibi olmaz hiçbir şey,
Geçen zamanlar artık geri gelmeyecektir.
Çoktan rast makamından çalmaya başladı ney;
Ben vazgeçtim sevmekten, o sevmeyecektir.

Ezik Çilek

Dönüş Yolunda

2007-12-24T15:01:00.000+02:00

Zaman, bir sevgiliye varan yollarda erir,
Bir su gibi, yollarda, damla damla tükenir.
Sende bırakmış idim ayrılırken kalbimi,
Sende bırakmış idim bütün istikbâlimi...
Ve dönnüyorum sana işte ey güzel şehir!

Kaç mevsim tutuşturdum gurbetin ocağında?
Kaç kışın ayazında, kaç yazın sıcağında
Derdinin sancısıyla hastalandım, kan kustum,
Erişirim diyerek yuttum kanımı, sustum
Bana da sine açar diyerek kucağında.

Sevdiklerim sendedir, sevmediklerim sende.
Yemyeşil parmaklıklı, masmavi kafesinde
Çıtımı çıkarmadan bir köşeye sinerim.
Dönüyorum, bana da yer ver ey güzel şehrim,
Dönüyorum, ruhumu yakmak için nefsinde!

Ezik Çilek

Ben, Eski Ben Değilim!

2007-06-26T11:29:00.000+03:00

Ben yoksam hayalinde canımdan çok sevdiğim,
Soluduğum hasretin ateşi yaksın seni!
Mecnunca sevdim seni, daha da seveceğim;
İstemiyorum fakat artık bana gülümsemeni.

Kendisiyle baş başa kalmış mahzun bir derviş
Nasıl soyutlanırsa şu yalancı dünyadan,
Bana bir kere bile bir tebessüm vermemiş
Aşkından kaçacağım hiç haberin olmadan.

Sanacaksın ki, “senin için atan bir kalp var
Yüce dağlar ardında ve sensiz yaşayamaz!”
Sanma ki şimdi Eyüp sabırlıdır aşıklar,
Sanma ki karda gezer gelmek üzereyken yaz.

İkindi güneşinin akşama koşmasından
İbret alamıyorsan yazık sana sevgilim!
Yanımızdan su gibi akıp giderken zaman
İyice bil ki artık ben eski ben değilim!

Ezik Çilek

Bir Bahar Günü

2007-05-10T11:55:00.000+03:00

Şehrin iğreti kaldırımlarında
Ellerim cebimde dolanıyorum.
Üstüme üstüme geliyor evler,
İçim sıkılıyor, bunalıyorum.
Ben sadece, bir damlacık huzur arıyorum
Şehrin düzensiz kaldırımlarında…

İçimden eve kapanmak gelmiyor,
Beni kollarına çağırıyor bana,
Evde tavanlar üzerime çöküyor.
Çoktandır yeşile hasretim;
Yeşile, kırmızıya, pembeye, maviye…
İçimden evde durmak gelmiyor.

Oysa çiçek yağmıştır şimdi
Memleketimin dağ yamaçlarına.
Dereler coşkuyla akmaktadır
Mahpushaneden kaçan mahkum gibi.
Senin de çiy düştü mü saçlarına?
Belki de çiçek yağmıştır şimdi.

Ezik Çilek

Yemin

2007-05-08T11:22:00.000+03:00

Birdenbire sevdim seni güzelim,
Görür görmez, ilk bakışta... Oysa ben
Artık sevmemeye yemin etmiştim.
Nasıl durabilir insan sevmeden?

O akşam gözlerin güneşçesine
Karanlık dünyama doğuvermişti.
O akşam tabiat gözüm önüne
Tüm güzelliğini serivermişti.

Aradan nasıl da geçti onca gün,
Nasıl sabretmişim böyle gurbete?
Bu yaz ortasında olursa düğün
Veda edeceğiz mel'un hasrete.

Birdenbire sevdim seni güzelim,
Görür görmez, ilk bakışta... Oysa ben...
Ve bir ömür boyu -yemin ederim-
Usanmayacağım seni sevmekten.

Ezik Çilek

İş'te Gurbet

2007-05-01T18:30:00.000+03:00

Tatlı bir busesiyle uyanırım seherde
Bir kuş yuvası kadar hoş gamzeli hanımın.
Gömülürüm yastığa hepten, kalkacak yerde;
Evden çıkmak istemem, keyfi olmaz canımın.

Sabahları güneşe göz kırpar ve düşerim
Nihayeti gurbete uzanan şu yollara.
Yollarda şekillenir duygularım, düşlerim...
Yollarda meydan okur aşık gönlüm yıllara.

On iki saat ayrı kalmak saadetimden,
On iki derin yara açar kısa ayrılık.
Bir yalnızlık sarmalar kalbimi istemeden
Ve parçalar akrebin kuyruğundaki kıymık.

Gözümde tüter evde beni bekleyen karım;
Bir gülüşü dünyamın ışımasına yeter!
Boynuma atlayacak eşikte çocuklarım,
Her akşam iş dönüşü bir hasret daha biter.

Ezik Çilek

Kahr-ı Sabit

2007-03-22T19:09:00.000+02:00

Düş yakamdan gurbet,
Bırak peşimi ayrılık;
Bu gönül sizsiz de yaşar!
Ey beşik kertiğim hasret
Nedendir bu yalnızlık,
Nedendir gözümdeki yaşlar?

Niçin bu tufan ey sevda,
Niçin mutluluk uzağımda?

Yollar! Tükenmezsiniz siz, niçin?
Yol gösterin bana ey bulutlar!
Vurmayın sineme dağlar, vurmayın
Yeniden aşık olabilmem için,
Henüz tükenmedenumutlar
Kımıldayın yerinizden, durmayın!

Niçin açmaz oldun ey nazlı gül,
Kim susturdu seni ey bülbül?

Ezik Çilek

Davetiye

2007-03-19T13:19:00.000+02:00

Davetiye göndermişsin dün bana,
O beyaz zarf ölüm fermanım oldu.
Dün bir başka gözle baktım cihana,
Aldığım her nefes düşmanım oldu.

Gözlerim her gece ıslanıyorken,
Başk bir koyuna gireceksin sen.
Düşündükçe aklım oynar yerinden,
Bu ten dünden beri zindanım oldu.

Yetişir çektiğim, artık yetişir
Gönül hasretinle ölmek üzredir.
Az önce içtiğim üç yudum zehir
Azrail'im değil, dermanım oldu.

Ezik Çilek

Kapı

2007-02-23T17:28:00.000+02:00

Tanıştığımız gün belliydi hıncı,
Saplanırdı yüreğine bir sancı.
Derdi "şimdi neden geldi yabancı?";
Beni sana zorla bağlardı kapın.

Mercan gibi seni göze sermezdi,
Ne kadar yalvarsam hiç göstermezdi.
Bir aşılmaz dağdı, geçit vermezdi.
Yakardı gönlümü, dağlardı kapın.

O sana yakındı, bense uzaktım;
Fakat temiz sevdasına tuzaktım.
Herhalde en çok ben canını yaktım,
Can bulsa ölmemi sağlardı kapın.

Sezmişti gelinlik giyeceğini,
El atına binip gideceğini.
Ne bilsin böyle seveceğini?
Bilirdim, sessizce ağlardı kapın.

Sakın kızma ona, üzme garibi!
O, içten ve kutlu aşkın sahibi.
Yükseklerden düşen çağlayan gibi,
Ah, bir dile gelse çağlardı kapın.

Ezik Çilek

İfade-i Meram

2007-02-21T13:14:00.000+02:00

Siz, beni tanıyanlar, kaç kişiyseniz,
Anlamadınız beni hiçbiriniz.
Cemre düşer âleme, cihan ısınır,
Havaya düştü sanırsınız, toprağa, suya...
Oysa kalbime inmiştir,
Siz habersizsiniz...
Süt liman bir deniz gibi görürsünüz beni,
Sessiz, sakin, bütün kaygılardan uzak zannedersiniz.
Faylar kırılır gönlümde
Volkanlar patlar, lavlar fışkırır;
Siz görmezsiniz.
Kafamın içinde bir değirmen...
Beynimi öğütür yalnızlık suyuyla,
Yokluk gayyasında boğulmak üzereyim,
Aklımı başımdan atmak isterim.
Izdırabımı bir ben bilirim
Bir de Allah bilir.
Siz bilmezsiniz.
Siz, beni tanıyanlar, kaç kişiyseniz,
Anlamadınız beni hiç, biriniz.

Ezik Çilek

Son Arzu

2007-02-21T13:10:00.000+02:00

Tutsan avuçlarında gönlümü âfitâb'ım,
Yakmak için değdirsen dudağını, kavursan!
Atsan havaya birden ey biricik mehtâb'ım,
Bin parça etmek için saçlarını savursan!

Ezik Çilek

Bir Ayrılık Gecesi

2007-02-21T13:08:00.000+02:00

Sevgilim, senden uzak kaldım, zaman geçmiyor,
Bir dakika içinde bir asır yaşıyorum.
Geceleri yüreğim "çekeceğin çok!" diyor,
Ben rüyalarda bile hep kahır taşıyorum.

Sevgilim, sende buldum kendimi, sende buldum,
Aşkı sende tanıdım, ayrılığı hep sende...
Sende yandım, eridim ve ben sende kayboldum,
Hep seni görür oldum baktığım her desende.

Sevgilim, kaderime yazılmamış isen
Şu andan itibaren bu canımda olayım.
Ne olurdu bir gece çıkıp yanıma gelsen,
Ne olursun güzelim, gel, kurbanın olayım.

Ezik Çilek

Söyle Nargilem

2007-02-21T12:33:00.000+02:00

Neden böyle dumanlı başın, söyle nargilem,
Senin de mi kalbini ateşlerde yakan var?
Neden dilinden eksik olmaz ezelden elem,
Seni de mi yâr için yardan yara atan var?

Neden ipince kaldın bir kuru dal misali,
Neden böyle çılgınsın, neden böylesi deli?
Közünden arta kalan daha sıcacık külü
Senden de mi kıskanıp rüzgâra bırakan var?

Şişende su kalmamış, gamla dolusun yine.
Aşktan başka verecek şeyin yok içenine.
Kim pişman etti seni dünyaya geldiğine,
Seni de mi zevk için vefasıza satan var?

Neden böyle dertlisin, söyle nargilem!

Ezik Çilek

Ortak Cenazemiz: Toplumsal Müsamaha

2007-02-02T09:54:00.000+02:00

Cemil Meriç, yıllar öncesinden ‘istikbale yolladığı bir mektubu’nda şöyle diyordu:
“Zavallı şair... Bülbül hamûş, havz tehî, gülsitan harâb diye inliyordu. Ne bülbül kaldı, ne havz.
Toplum zıvanadan çıkmış. Cinayet cinayeti kovalıyor. Akıl susmuş ve mefhumlar cehennem! Bir raks içinde tepinip duruyor. Sloganlar yönetiyor insanları. İdeolojiler yol gösteren birer harita değil, idrâke giydirilen deli gömlekleri. Aydın dilini yutmuş; namlular konuşuyor. Bir kıyametin arifesinde miyiz acaba? Dünyayı Şeytan mı yönetiyor? Düzeni büyücüler mi bozdu? Bu kördüğümü çözecek İskender nerede?”
***

Beğenilmeyen fikirlerin susturucusu cevap verebilen, taze ve uzun soluklu fikirlerdir, silah değil. Bir fikri ileri süren kişinin vücudunu imha etmek, o fikrin ardından gönüllü yürüyen diğer kişilerin zihinlerine kumanda etme imkânını vermez. Bunun farkına varmayanlar için Türkçenin onca sıfatları arasından bir kelime kullanmak gerekse, “alelâde bir cani”den başka daha müsait bir sözcük bulunabilir mi, bilmiyorum. Alelâde, alçak, aşağılık, vs… ama cani…

Türkiye, abdestin emin olmayan bir kişinin namazdaki hâli gibi tereddüt içerisinde. Buhranlar yaşıyor, krizler içinde çırpınıyor, aklını kaçırıyor.

“Çöküş her medeniyetin önüne geçilmez alınyazısı. Bunun temel sebeplerinden biri şu: Her kültür, insanlığın büyük değerlerinden bir veya birkaçını gerçekleştirir. Yunan medeniyeti ‘güzel’i yaratır; Roma “hukuk”u, Sâmi medeniyetinin katkısı “din”. Çin, ‘faydalı’yı gerçekleştirir. Hind’in insanlığa armağanı ‘hayal’ ile ‘tasavvuf’, Avrupa medeniyetinin ‘ilim’. Meriç’in, “Umrandan Uygarlığa” adlı eserinde kendisinden alıntı yaptığı Danilevsky “Avrupa ve Rusya”sında böyle diyor. Eksik kalan tarafı Osmanlı... Bünyesinde yani Devlet-i ebed-müddetinin bir ucundan diğer ucuna kadar sergileyerek Osmanlının insanlık tarihine hediye ettiği mücessem kavramlardan biri ve belki de birincisi, ‘müsama’hadır.
17 yaşındaki bir genci, eli silahlı bir terminatör yapan çevrenin suçunun bedelini, bütün bir milletin ödemesi mi gerekir? Evet, gerekir. Çünkü o çevre; yalnızca deniz kıyısındaki bir şehir değil, aynı zamanda politikacılarından medyasına, işçisinden memuruna, imamından hahamına kadar, bu topraklar üzerindeki her nefes alıp veren nefsin ve kendini geleceklerimiz olan çocuklarımızın yapacaklarından mesul olduğunun farkından olmayan bir çevredir. Şiddeti, makyavelizmin devlet idaresinde kullandığı mantıktan yola çıkarak sokaklara indiren önderlerin günahı büyük. Devletin ekonomisine zarar veren vergi kaçakçılarının değil, devlete fikirleriyle zarar veremeyecek insanların çarşaf çarşaf listesini vererek, ihanet-i vataniyeyi ağızlarda sakız yaparak, niyet sorgulayarak deli kanlı gençlerin akl-ı selîmlerini yitirerek kendi vicdanlarımızda tamiri mümkün olmayan derin yaralar bırakan bizleriz! Dinin yerini almaya çalışan herhangi bir düşünce sistemi, temelinde dinden daha sağlam bir otokontrol ya da iç disiplin getiremiyorsa, varacağı yegâne nokta ahlâksızlığın götüreceği nokta ile aynıdır. Zira din, her şeyden evvel bir ahlâk nizamıdır.

İnkırazın eşiğinde oyalanmakta olan memleketimizin bu hâli, insanlar için vahy edilmiş bir mükemmelden modern asırda tabiat kanununa geçmek isteyişin neticesidir. Aydınlanma Çağının ilah yerine bilimi oturtma tecrübesinin en katî ve kestirme cevabıdır.

Oyuncak

2007-01-31T13:54:00.000+02:00

Laf gelmesin diye çektiğim çile
Pişmiş tavuğun başına bile
Gelmemiştir,
Çıkmasın diye kötüye adım .
Çok düşündüm, anlayamadım,
Bu nasıl iştir?

Elini tutmak istesem, tutamam,
Şöyle gönlümce sarılamam:
"Bir gören olacak!"
Demek ki fertler hür değildir,
Cemiyeti eğlendirir
Bir oyuncak.

Unutmak İçin

2007-01-31T13:52:00.000+02:00

Bildik hüzünler alır götürür sevdalara,
Şaşkın şakın dururum kıyısında gecenin.
Huzursuz saatlerde yüreğim volta atar,
Hep seni düşünürken unutabilmek için.

Ezik Çilek

Mehtapta

2007-01-31T13:50:00.000+02:00

Ben de susardım elbet cüssem sen'ce olsaydı
İçten içe sessizce çalkalanan ey deniz!
Niçin parçalandınız, sizi göğe kim yaydı
Yıldızlar! gündüzleri, söyleyin, nerdesiniz?

Ezik Çilek

Fırtınalar

2007-01-31T13:44:00.000+02:00

Ayrılırken elime tutuşturduğun mendil
Gözümden sızan yaşla sırılsıklam oluyor.
Sensiz geçen vakitler neden böylesi bencil?
Sen yanımda yok iken gönlüme kan oluyor.

Kalbimin köşesinde bir hisli türkü çalar;
Dem vurur sevdalardan, gurbetten, ayrılıktan.
Sana gelmek için mi kopar şu fırtınalar?
Sana gelmek için mi sıyrılır yalnızlıktan?

Kavuşmak masallarda oluyormuş sadece,
Mutlu sonlar yalnızca efsanelerde imiş.
Ağlayan gözlerime uyku vermeyen gece
Sabaha erişmeden, gördüm, nasıl geçermiş.

Ayrılırken elime tutuşturduğun mendil
Gözümden sızan yaşla sırılsıklam oluyor
Pencerene vuran yel benden uzakta değil,
Her gece yüreğimde fırtınalar kopuyor.

Ezik Çilek

O Şehir

2007-01-31T13:15:00.000+02:00

Neden bilmiyorum,
O şehre gitmek istiyorum.
Sis karışırken karanlıklara,
Uykusu bölünmüş soğuk bir gecede
Seninle can verip şarkılara
Gitmek istiyorum o şehre.
Caddeleri ışıklı değildir belki
İstanbul gibi.
Belki de korku geziniyordur
Kara sokaklarında,
Yapraklar ürkekçe yer arıyorlardır
O şehrin buz gibi kaldırımlarında.
O şehre gitmek istiyorum.
Neden, bilmiyorum.
Sanki bir aydınlık saracak içimi,
Şuh güllerini seyrederken sarhoş bahçelerinin
Hülyalara dalıp gideceğim sanki
Güneşine tutunup o şehrin.
İstasyonlarda terkedilmiş ümitler
Heyecan verir mi artık hatıralara?
Henüz içimdeyken şimdiki vakitler
Daha kavuşmamışken mazî sîgasına
Neden bilmiyorum,
O şehre gitmek istiyorum.

Ezik Çilek

Perişanım

2007-01-31T13:12:00.000+02:00

Kalbimin içinde ateş
Ve ateşin içinde ben.
Her sabah yükselen güneş
Bir parçadır yüreğimden.

Şu saçlarıma düşen kar
Senden bahsetmekte bana.
Yağan yağmur, esen rüzgâr
Gönlümü taşıyor sana.

Perişanım, perişanım...
Perişanım gecelerde.
Ben aklımı bırakmışım
Seni bıraktığım yerde.

Sana değildir güzelim
İsyanım mesafeyedir.
Senin ile benim ezelim,
Ebedim senin iledir.

Kalbimin içinde ateş
Ve ateşin içinde ben.
Her sabah yükselen ateş
Bir parçadır yüreğimden.

Ezik Çilek

Alışamadım

2007-01-31T13:02:00.000+02:00

Seni rüyamda görürsem
Korkarsın diye karanlıklardan
Işıkları açık bırakıyorum.
Alışamadım yokluğuna senin,
Bir türlü alışamadım.
Nefesim kesiliyor ara sıra
Nabzımda kösler çalınıyor,
Gözlerim yaşarıyor, kalbim sızlıyor...
Yollarda bıraktığım zihnimi
Zaman denen kurt kemiriyor.
Sensizliğin gölegeleri düşüyor aynama,
Görünmez bir el tutup saçlarımdan
Bir duvardan ötekine vuruyor.
Kaya gibi ömrtülüyor yorganlar üzerime,
Yastıklar, senli vakitlerimin sensiz mezartaşları...
Bir hatıra seli boşalıyor rüyalarıma,
Her gece böyle kabuslardayım artık,
Oysa fikrim uyanık, gözüm açık...
Ve birkaç damla sahipsiz gözyaşları
Damlamakta her baktığım yere.
Nereye dönsem ayrılık,
Ne yana haykırsam yalnızlık...
Alışamadım yokluğuna senin,
Bir türlü alışamadım.

Ezik Çilek

Geçtim

2007-01-31T13:01:00.000+02:00

Aşkına susadım da erişmek için sana
Çöllerden ovalara sarılıp bir destana
Başları bulutlara değen dağlardan geçtim.
Kimse görmesin diye şu perişan halimi
İnsanın olmadığı kadim çağlardan geçtim.

Kendimi aslanlarla, ceylanlarla bir buldum,
Ölümü göze aldım, ölümlerden kurtuldum.
Kuruşmuş tuzaklardan, çelik ağlardan geçtim.
Yırtıcı bir kartalın pençesine sokuldum,
Bağrında siyah güller açan bağlardan geçtim.

Ezik Çilek

Hatıra Rüzgârları

2007-01-25T15:43:00.000+02:00

Bir rüzgâr süzülüyor aralık perdelerden,
Havaya bıraktığın kokunu getiriyor.
Bir bir çıkıp gelirken hatıralar defterden,
Gönlüm ayazda kalmış bir yaprak gibi titriyor.

Nisyanın merhametsiz kucağına düşmüşüm,
Kurtulmak mümkün değil, biliyorum, imkânsız.
Hâlâ dudaklarımda o utangaç öpüşün,
Ve hâlâ hatırımda o gidişin, apansız.

Çâresiz değilim ben, sana muhtaç değilim;
Gerekirse bir kurşun sıkarım yüreğime.
Kurtulur geceleyin sayıklamaktan dilim,
Bir kez ölürüm, her gün bin kez öleceğime.

Seni düşünüyorum nisyanın kucağında
Gönlüm ayazda kalmış yaprak gibi titrerken.
Tutuşur kalbim birden hatıra ocağında
Aralık perdelerden bir rüzgâr süzülürken…

Ezik Çilek

Delilik

2007-01-25T14:48:00.000+02:00

Kimliğimi kaybettim,
Hükümsüzdür!
Esirin olmakla hürriyetim
Ölümsüzdür.

Yaşanmış zamanlarım
Geri gelebilseydi,
Yine sana bırakırdım
Baştanbaşa benliğimi.

Kaybettim kimliğimi,
Seni sevdiğim gün.
Avucundaki yüreğimi,
Dikkat et, düşürürsün.

Bir bakarsın vazgeçerim,
Deli gibi sevmekten seni…
Ne zaman k içerim
Ölümün şerbetini.

Hafiften çıldırıyorum
Sen yanımda olmayınca,
Biliyorum saçmalıyorum
Ellerini tutmayınca.

Dedim ya güzelim,
Mevsimlerden güzdür.
Kimliğimi kaybettim,
Hükümsüzdür!

Ezik Çilek

Sorular

2007-01-25T14:46:00.000+02:00

Bu sabah güneş doğmak için hazırlanırken
Düşüverdim yollara. Vakit erken mi erken…
Daha kuşlar uykuda, horozlar uyanmamış,
Daha bir evin bile ışıkları yanmamış.
Yalnız ben varım sanki dünyada nefes alan,
Bir de mahmurluğum var geceden arta kalan.
Semada ak bulutlar bilinçsiz dolaşıyor,
Toprakta ayakları caddeleri aşıyor.

Niçin koyuldum yola, bilemiyorum, niçin?
Belki de yüreğimle baş başa kalmak için.
Bilmiyorum, bildiğim ruhum huzurlu işte;
Sarhoş rüzgâr gönlümün sesine ses verişte
Çok tatlı bir ürperiş sarıyor vücudumu.

Belki de sokaklarda bulurum umudumu.
Yapraklar cevap verir belki sorularıma
-Her gece uyutmayıp giren uykularıma-.

Sahil kıyılarına götürdü şuuraltım.
Şu deniz kadar gamsız olsaydım keşke ben de!
Tuttum, yerden taş alıp dalgalara fırlattım.
İki kere sekti taş, saydım, suyun üstünde.
Yutuverdi minicik varlığı bünyesinde.

Zihnim kemiriliyor tükenmeyen ye’sinde.
Yalnızlığa daldıkça ben’i kaybediyorum.
Kendimi kaybettikçe yalnızım, gidiyorum.

Hem elimde değil ki soruları boş vermek,
Her yanıtsız suale bir cevap bulmak gerek.
Tepemde kanat çırpan şu kuşlara mı sorsam?
Kim rahata erdirir damarına basarsam?

…
“Niçin aşık oluruz, neden seviyoruz biz?
Sebep ne ki sürekli acıla içindeyiz?
Sevgisiz yaşayamaz insanlar, kabul, lâkin
Neye yarar tuz ekmek yarasına yüreğin?
Zevk vermiyorsa aşk, haz bunun neresinde?
Yoksa zevkler midir hep ızdırabın içinde?
Mazoşizmden bir parça ise sevdalanmalar,
O hâlde neden yâre hadsiz hayıflanmalar?
Gam, keder istemiyorsan aşık olmamalısın,
Nasıl isterse gönül, bırak öyle yaşasın!
Demire şekil veren örs-çekiç değil midir?
Alevi yalamazsa nasıl bükülsün demir?”
…

Böyle uzayıp giden bir liste dimağımda
Cevapsız kaldı yine akşama kaldığımda.

Ayaklarım götürmüş beni. Sahi, nerdeyim?
Herhalde bir sonu yok, çileli seferdeyim
Güneş göz kırpıyorken bugün son kez dünyama,
Koşup kapanıverdim bekleyenim odama.

Ezik Çilek

Olmasa

2007-01-24T11:14:00.000+02:00

Gönül seni gördüğü o ilk zamandan beri
Ayağı yerden kesik hercâî bir derbeder
Ve laftan anlamayan bir uslanmaz serseri.
"Ah bir de şu mesafeler olmasa!
Gerçi aşk çekilmez keder olmasa."

Nasıl ki göze alırsa uçmak için bir tırtıl
Kelebekçe ömrünün bir güne inmesini,
Gönül de istemiyor sensiz geçecek bin yıl.
"Bülbüle can veren güller olmasa,
Ah bir de şu mesafeler olmasa!"

Ezik Çilek

Ne Yazar

2007-01-24T11:12:00.000+02:00

Düşmüşüm bir kere kara sevdaya,
Başa gelecei bilsem ne yazar?
Seni görmek için ben doya doya,
Saçımı başımı yolsam ne yazar?

Taş kesilmiş, soğuk gönüller bile
Aşk ile kavrulup gelirmiş dile
Giderken verdiğin beyaz mendile
Kanlı gözyaşımı silsem ne yazar?

Ezik Çilek

Ateşinle Gönlüm Yağmur Olur Gülüm

2007-01-24T11:08:00.000+02:00

Ateşinle ısınsın diye buz kesmiş gönlüm
Ocak başına yatmış bir kedi gibi sersem
Ayak ucuna öyle sessiz uzanıversem,
Av peşinde koşturan aslan gibi yürekli
Kükrer ayrılıklara, ölümlere sürekli.
Kediler bazen böyle aslan kesilir gülüm!

Yağmur olup kar olup semadan inse gönlüm,
Sürünmekten kurtulan bir kelebek gibi hür
Saçının tellerinden yüreğine süzülür
Ve göklerin sultanı kartal gibi, durmadan,
Bırakmaz hedefini tam kalbinden vurmadan.
Her kelebek aslında biraz kartaldır gülüm!

Ezik Çilek

Uzaklar

2007-01-04T14:46:00.000+02:00

Seni gördüm göreli sevdalıyım ben...
Aşk yanmaksa eğer patlamaya hazır bir volkanda
Bilmelisin ki seni gördüğümden beri
Yanmaya hazırım ben.
Biliyorum ki yalnız aşk var cihanda,
Biliyorum ki yanmak her sevdalı gönlün kaderi.

Uzaklar, uzaklar, uzaklar...
Ben ki mûnis bir figüranım hayatta,
Mûnis, boynu bükük, ezik, sevdalı...
Sadece uzaklara isyanım var;
yanında yanamadığım için ellerini tutup da.
Hâlim nezle olmuş bir bahçıvanın hâli.

Elbet kavuşur yollar birbirine,
Elbet uzaklar da yakınlara karışır.
Zaman geçer, acılar diner, buluşuruz.
Belki gözlerimi gözlerine verip, ellerimi ellerine
Birbirimize yanaşır,
Uzaklardan konuşuruz.

Ezik Çilek

Bir Söz

2006-12-24T19:45:00.000+02:00

Aşkın ömrü üç yılmış, seninki üç gün sürdü,
Bir sözün hayatımdan yirmi üç yıl götürdü.

Demek ki aldatmışım bunca zaman kendimi,
Bir sözün yıkıverdi sarsılmaz benliğimi.
Demek ki ben boş yere dalmışım bir serâba,
Salıverdi bir sözün dinmez bir ızdırâba.

Buruşturulup yere atılan bir kağıt gibi
Gönlüm kırgın ve mahzun ey gönlümün sahibi!
Sevdim, sevildim sandım... Beni bir sözle yaktın,
Şunu bil ki ardında bir yanan köz bıraktın.

Sahrâları aşardım, yüce dağlar kazardım,
Canımı verirdim de sana şöyle yazardım:
"Bırak olmasın gündüz, güneş doğmasın varsın,
Üzerime doğacak, Âfitâb'ım, sen varsın!"

Sensiz geçen her saat yüreğimi dinledim,
Dinledikçe haykırdım, haykırdıkça inledim.
Şahidimdir içimde uzayan gecelerim,
Şahidimdir her gece yazdığım hecelerim.

Çâresiz, "bu da geçer" diye avunuyorum;
Ne desen, ne söylesen yine de seviyorum.

Ezik Çilek

Çağrı

2006-12-24T18:56:00.000+02:00

Karagözlüm, daldıkça dalıyorum sevdâna,
Türküler dinliyorum; aşktan, hasretten yana.
Geceleri sen diye sarıldığım yorgana
Gözümden yağmur gibi yaşlar dökülmeden gel!

Aşk bir ve vuslat iki.. ayrılıksa üç hece,
Kavuşmamıza mani mesafeyse sadece.
Tahammül edemeyip çağırırsam bir gece
Horozlar ötüşmeden, şafak sökülmeden gel!

Karagözlüm, hemen gel; akşam sona ermeden,
Bir mevsim nöbetini diğerine vermeden,
Dağların, bayırların günahına girmeden,
Irmaklar kurumadan, sular çekilmeden gel!

Kağıda işleseydiği şu çektiğim elemi
Ormanlar yetişmezdi vermek için kalemi.
Hani ettiğin yemin? Verdiğin söz böyle mi?
Sevdalı yüreğime hasret ekilmeden gel!

Ezik Çilek

Neme Lazım

2006-12-21T10:50:00.000+02:00

Buğulu camlara ismini yazıyorum önce,
Her harfinde yüreğimi incitiyorum.
Sonra üstünü çiziyorum süratlice,
Ben aslında hatıraları siliyorum;
Ya da öyle zannediyorum kendimce.

Zaman geçmiyor seni düşünmediğim zaman...
Gitgide içime dolan buhranlar, bunaltılar,
Ve bunca vakit halden anlamayan
Kederler, üzüntüler, çalkantılar...
Göğsümde bir ateş yanıyor durmadan...

Ne söylerse söylesin ağzım,
Kulak asma sen ana ömrümün ziyası.
Sensiz öyle mahzunum, öyle yalnızım;
Bu anasını sattığımın dünyası
Bilmem ki sensiz neme lazım.

Ezik Çilek

Sen Gidince

2006-12-21T10:38:00.000+02:00

Sen gidince bir tanem tek tek söndü yıldızlar,
Güneş doğmaz, ay çıkmaz, sular uyumaz oldu.
Karanlıkta kaybetti hayallerini kızlar,
Delikanlı kalplerde ümit büyümez oldu.
Sen gidince bir tanem tek tek söndü yıldızlar.

Sen gidince saatler asırlarla kaynaştı,
Yağmurlar asit olup yağdı arzın üstüne.
Sarsıldı okyanuslar, gökyüzüne yanaştı,
Ağaçlar döktü bütün yaprakları köküne,
Sen gidince saatler asırlarla kaynaştı.

Ezik Çilek

Sorular

2006-12-20T18:42:00.000+02:00

Baharın rengi nedir sevdiğim,
Mavi mi yeşil mi?
Mor mu pembe mi?
Baharın rengi nedir sevdiğim,
Yoksa siyah mıdır ayrı kalanlar için?

Ağaçlar niçin sahip çıkmaz,
Serseri dökülen yapraklarına,
Ve sersefil kalır yapraksız?
Ağaçlar niçin sahip çıkmaz,
Hiçlik övünülecek bir meziyet mi ki?

Kitaplar neden dilsiz kesildiler,
Neden suskun kaldılar gerçeklere,
Kapadılar gözlerini?
Kitaplar neden dilsiz kesildiler,
Güneş geceleri doğar mı ki?

Sayfalar nasıl sararır gün geçtikçe,
İnsanoğlu kederden gün gibi ağartırken
Simsiyah saçlarını.
Sayfalar nasıl sararır gün geçtikçe,
Ağlamazlar mı bizim gibi bahara için için?

Ezik Çilek

Kızıl Güller

2006-12-20T12:13:00.000+02:00

Kızıl güller açmadı hâlâ hayal bahçemde,
Buz tutmuştu düşlerim, daha da çözülmedi...
Uçmayı sökemedi demek gönül serçem de
Henüz göklere kanat açıp da süzülmedi…

Umudum mu tükendi yoksa vuslata dair,
Heyecanım mı söndü saman alevi gibi?
Neden ki, mısralara düşman kesildi şair
Ve aşka veda etti kırık gönlün sahibi?

Hayatın tadı yoksa benim günahım nedir?
Niçin bana bu kızgın, bu öfkeli bakışlar?
Doğarken ağladığım ‘ayrılık var!’ diyedir,
Ve ölüm var diyedir, feryatlar, haykırışlar…

Bugün hoş bir şiirle gelmek isterdim sana,
Kızıl güller toplayıp, sunmayı dilerdim, yâr!
Bahsetmek istemezdim ayrılıklardan yana,
Neylersin ki âciziz; ‘ölüm’ ve ‘ayrılık’ var.

Ezik Çilek

Saâdet-i Âfet'im

2006-12-11T04:58:00.000+02:00

Afet'im, toprak gibi çatlamaktayım, medet!
Cânım, âb-ı hayâtım, yârim bana yardım et!

Yardım et, kurumasın dudağım susuzluktan,
Aşk yeşersin gönlümde, esirgeme inâyet.

İnâyetin ile zer olur dokunduğun her türâb,
Serâb hakîkat olur, kalkar aradan hasret.

Hasretinle firkatin büyük cefâdır bana,
Kâfî değil mi mâhım çektiğim bu eziyet?

Eziyet etsen de sen, senden gelir ya, hoştur;
İstersen ateşe at, istersen kıl merhamet.

Merhametine muhtaç gönül, figân içinde;
Hesap vakti nur gibi doğ dünyâma saadet.

Saadet verir bir kez tebessüm etmen bile,
Tebessümün saadet, zülfünün teli âfet!

Ezik Çilek

Keşke

2006-12-11T04:53:00.000+02:00

Ayrılık olmasaydı keşke hiç aramızda,
Başımı dizlerine koyabilseydim keşke...
Keşke hani geçen gün o son buluşmamızda
"Seni çok seviyorum" diyebilseydim keşke...

Ellerini tutsaydım yüreğime bastırıp,
Gözlerinin içine daim bakabilseydim,
Ve acıyla yanarken, alevden yel estirip
Yolları bir ucundan keşke yakabilseydim...

Ezik Çilek

Serencâm

2006-12-09T09:46:00.000+02:00

Güneşimsin dünyada, aşkta âfitâb oldum.

***

Düştüm bir sevdânın peşine, harâb oldum;
Bir yudumda içtiğin yıllanmış şarâb oldum.
Gün batarken kıpkızıl ufukta sinsi sinsi,
Sularda dalgalanan şevksiz bir mehtâb oldum.

Asırları devirmiş, heybetli hitâb oldum;
Mecnun'un sahrâsında bir kurak serâb oldum.
Gönlümden sızan aşkın hayâliyle yazılan
Sayfaları tozlanmış eski bir kitâb oldum.

Bâb oldum... gözlerinden bahseden bir bâb oldum;
Kapkara gözlerinin değdiği türâb oldum.
Hâb oldum uykusu yok geceden arta kalan,
Hızır'ın keşfettiği hayat veren âb oldum.

***

Güneşimsin dünyada, aşkta âfitâb oldum.

Ezik Çilek

Sesini Duymadığım Bir Gecede

2006-12-09T09:45:00.000+02:00

Dalgaların sahile vuran çığlıkları
Karışır gök kubbenin uğultusuna.
Yollar kıvrım kıvrım sancılanır;
Geceler üretirken yalnızlıkları
İnce ince doğrar yıldızların uykusuna,
Ayın ak gölgesi rüyama dolanır.

Kapkara bir örtüye bulanır sokaklar,
Kucağında aşıkları büyütür.
Alev alev yanan gece, karanlığında
Günlerin derdini koynunda saklar;
Issız sokaklarda dakikalar bile üşür
Ve ölüsü bulunur dakikaların güneş uyandığında...

Ezik Çilek

Demek Yetmiyor

2006-12-07T10:45:00.000+02:00

Ellerim titriyor sana yazarken,
"Seni çok özlerim" demek yetmiyor.
Gönlümde dinmeyen sızılar varken,
"Sabırla beklerim" demek yetmiyor.

Gemiler yanaşmaz oldu limana,
İsyan etmektedir an'lar zamana...
"Dayanamam, katıp tozu dumana
Hemence gelirim" demek yetmiyor.

Gökte parça parça gezinen bulut,
Yüreğimden kopan bir buket umut.
"Sevdiğim gönlünü sevdamda avut,
Hüznünü silerim" demek yetmiyor.

Yetmez Mi?

2006-11-14T23:43:00.000+02:00

Güneş gibi doğsan kara dünyama,
Görmeye başlardı doğuştan âmâ.
Sana diyeceğim gerçi çok ama,
"Seni seviyorum" desem yetmez mi?

Ben aslında böyle suskun değilim,
Aklımı toplasam çözülür dilim.
Dağ taş dile gelsin diye sevgilim,
"Seni seviyorum" desem yetmez mi?

Cihan oyalanırken bülbül sesiyle,
Bocalıyor zihnim gülün ye'siyle.
Gönlümü yarıp da her zerresiyle
"Seni seviyorum" desem yetmez mi?

Kanmış iken senin gibi serâba,
Ettiğim hatalar sığmaz kitâba;
Yarın çekilirken büyük hesâba
"Seni seviyorum" desem yetmez mi?

Ezik Çilek

Güzelliğin On Para Etmez

2006-11-14T04:19:00.000+02:00

"Güzelliğin on par'etmez/ bu bendeki aşk olmasa"...
Gülüm, güller açıyor sen güldüğünde ya da bana öyle geliyor. Zannediyorum ki kimi zaman, zaman seninle ilerlemeye mecbur edilmiş, güneş seni görebilmesi için gözlerime memur edilmiş bir sarışın köle, ay senin güzelliğinden izler taşıyan bir demet rayiha...
Acaba sen ben seni sevdiğim için mi güzelsin, yahut sen güzel olduğun için mi ben sana güzel diyorum? "Güzel olduğu için mi Allah helalleri helal kılmıştır, yoksa helal kıldığı için mi helaller güzeldir" gibi bir döngü. Bırak onu mütefekkirler tartışsın, ben mi seni seviyorum yoksa sen mi benim sevmemi sağlıyorsun? Var mı bir cevabın?
Kalbimde sızlayıp duran bu yaranın sebebi ne? Neden zihnimi bir yaramaz çocuk gibi kurcalıyor sevdan? Sancısız bir günüm olmayacaksa olmasın, umurumda değil; elemi ben "el- Em" diye okurum. Derd'im, keder'im, zehrim... Derman'ım, çâre'm, iksirim...
Âb-ı hayât'ım!
Gözü yaşlı bir annenin yavrusu için duyduğu endişeden on sekiz bin alemden daha fazladır hissettiklerim. Zelzeleler yalnızca İstanbul'u vuran toprak kırılmaları değil, gönlümün bir yerinde sıkışmış bir aşk kütlesinin bulunduğu yerden acı içinde kıvranarak kendini dışarı atma mücadelesi... Yağmurlar sadece gökten insanlar susuz kalmasın diye indirilen su damlaları değil, nâr-ı cahîmden daha muazzam bir hararete sahip yürek kuyusunu dâr-ı selîme dönüştürmek için gerekli olan rahmet sızıntıları...
Ey Âfitâb! Ben mahzun bir katreyim. Bu yakman neden? Neden afetimsin?

Cinnet

2006-11-07T17:54:00.000+02:00

Gözlerin ruhumu besleyen pınar,
Bakışın gönlüme bir derman olur.
Sevdan yüreğimde koca bir çınar;
Kök salmasa dünya bir zindan olur.

Yokluğun cehennem, varlığın cennet,
Gece seninle nur, sensiz zulmettir.
Sensizken zihnimi kuşatan cinnet,
Aşkımı yaştan kalbe rahmettir.

Ne ağrı kalır başta sesini duysam,
Ne onulmaz yara durur yürekte.
Aklı aşktan başka her şeyden soysam
Taze kanlar bile kurur yürekte.

Ezik Çilek

Hazan Hazandır, Hüzün de Hüzün

2006-10-30T18:40:00.000+02:00

Sonbahar kışa bırakıyor yerini yavaş yavaş...
Sarısıyla, kırmızısıyla, soluk ve soğuk renkleriyle
Kaçıyor beyaz mutluluktan;
Oysa kendisiydi canlılığı öldüren yazı üşütmekle .
Ekim ortasında bahar mırıltıları estirse de
Kendini bilmez rüzgâra,
Hazan hazandır, hüzün de hüzün...
Ve baharla vedalaşalı beri
Tadı kalmadı gecenin, gündüzün.

***

Tatlı nağmelerini nisyan bataklığında unutmuş bülbüller,
Ve her solan gülün ardından
Yalnızlığa isyan etmedeler.
Sevdalı gönüllerin hasrete tahammülünün,
Bilmecesi burada işte
Derinden, içli bir ah çekişte
Sabırla acıda devam edebilmenin...

***

Dermanı kızgın kumlarda aradı Mecnûn.
Leylâ ise masum ama korkak hayallerde...
Çünkü umudun tükendiği yerde
Hükmü kalmamıştır cesurluğun.

***
Sonbahar kışa bırakıyor yerini yavaş yavaş...
Hazan hazandır, hüzün de hüzün...

Ezik Çilek

Ey Rüzgâr

2006-10-28T11:34:00.000+03:00

Sen, yüzümü nefretle tokatlayan rüzgâr, sen!
Sebebi ne bu kinin, bu hıncın sebebi ne?
Ne olurdu vurmayıp mutluluklar indirsen
Ucu ölüme mıhlı ömrümüzün cebine?

İstemem, saçlarımı okşamasan da olur,
Esme istiyorsan gönlüme ılık ılık...
Ne yârin diyarından getir bana bir huzur,
Ne sisli gecelerden kopkoyu bir yalnızlık...

Ezik Çilek

Üzersem Lanet Olsun

2006-10-12T10:10:00.000+03:00

Yanağın ıslanırsa eğer benim yüzümden
Eksilmesin bende dert sevdiğim, gözümde yaş...
Mesut değil de mahzun olursan sözlerimden
Dilime kor yağsın sevdiğim, gönlüme taş...

Felç olsun ayaklarım eğer seni üzersem,
Parmaklarım işlemez, dizlerim tutmaz olsun!
Seni üzersem gönlüm perişan, zihnim sersem,
Boğazım -yırtılsın da- bir lokma yutmaz olsun!

Deryada boğulayım, ateşlerde yanayım;
Sensiz vücut gerekmez bana gülüm, zaittir.
Üzersem cehennemde dirilip uyanayım;
Bedenim nârın olsun, özüm sana aittir.

Ezik Çilek

Daralır Mapusta Vakitler

2006-10-06T18:53:00.000+03:00

Mapushane içinde geçmez vakitler gülüm;
Koğuşların birinde akrep pusuya yatar,
Zehirli iğnesiyle vakte aşılar ölüm,
Yelkovan bir başına kalır, volta atar.

Mapushanede insan seçmez vakitler gülüm;

Günler, aylar, yıllar da gün ardı insan satar,
Alında çizgiler bir, koğuşlar bölüm bölüm…
Parmaklıklar ok gibi, gelir gönlüne batar,
Mapusta aşka kıymet biçmez vakitler gülüm.

***

Her tarafında solgun yüzler, sessiz duvarlar…
Nereye bakarsan bak, tek canından bezersin.
Güne karışan saat benliğini yuvarlar,
Zamandan hatıranı işte o an süzersin;

Her tarafta mazi var ve nefessiz duvarlar…

Bazen ranzanda yatıp hayallerde gezersin;
Sıcacık güneş, güzel hava, yeşil civarlar,
Mavi göklere dalıp, denizlerde yüzersin.
Her yer kafestir oysa ve hevessiz duvarlar…

Ezik Çilek

Üç Şey

2006-09-30T14:17:00.000+03:00

Cihanda üç şey var çare bulunmaz,
Başa geldiğinde saç baş yolunmaz,
Dermanı kimdedir -varsa- bilinmez,
Biri hasret, biri gurbet, biri aşk...

Mecnûn'un Leylâ'sı gönlümü deşti,
Kerem'in sevdâsı gönlümde pişti.
Semadan avcuma üç elma düştü:
Biri hasret, biri gurbet, biri aşk...

Yavus Selim gibi bir yiğit bile
Zebûn oldu âhû gözlü güzele.
Mevlâm üç nimeti vermiş ezele.
Biri hasret, biri gurbet, biri aşk...

Ey gönül, bilirim aşıksın sen de,
Firkat var sonunda istemesen de.
Sevdânın esrârı saklı sînende,
Biri hasret, biri gurbet, biri aşk...

Ezik Çilek

Affeder Misin?

2006-09-22T13:20:00.000+03:00

Elimde olmadan üzdüysem seni ,
Canıma kıyarsam affeder misin?
Sevdaya tutulmuş deli gönlümü
Saçlarına sarsam affeder misin?

Üzülürsen yanarım ben çöl gibi,
Yüreğimi paralarım pul gibi.
Tevbe eden bir günahkar kul gibi
Yalvarsam, yakarsam affeder misin?

Akılsız başımı taşlara vurup
Bir gece gelirsem kapına durup
Ömür boyu eşiğinde oturup
Mecnunca ağlasam affeder misin?

Bu dünya hakirdir, bu dünya nâdân,
Senin olmadığın yer bana zindan;
Bîçâre döktüğüm gözyaşlarımdan
Bir dünya kurarsam affeder misin?

Saadetim yüzündeki bendedir;
Can sendeki bende bendir, bendedir.
Dert bende, gam bende, hasret bendedir,
Bir medet umarsam affeder misin?

Bülbül gibi sevdim pembe gülümü
Unuttum o vakit ilk kez ölümü.
Mansur gibi yanıp varlık külümü
Rüzgarlara karsam affeder misin?

Ezik Çilek

Boyacı Çocuklar

2006-09-14T15:15:00.000+03:00

Yeşil bir parkın ortasında tahta bir bank:
Yan yana oturmuş iki yumurcak;
İkisinin de yüzü siyah boyalı,
İkisinin de gözlerinde solgun bir ışık,
İkisinin de yüzü güleç ama gözleri dumanlı,
İkisinin de aklı sanki biraz karışık.

Ayaklarının dibinde duran birer yağlı sandık;
Ekmek tekneleri,
Ciğer-pareleri,
Kendileri...

Yüreklerinde bir ince sızı;
Yaşam kaygısı, ekmek kavgası
Ve aslanın ağzı...

Ne oyun bilirler
-Sandıklarını dümbelek yapmaktan başka-
Ne de tekerleme
-“Boyayalım, boyayalım” haricinde-

Yaşanmamış bir çocukluk
Ve Minik avuçlarına sunulan
Üç kuruşluk mutluluk…

Ezik Çilek

Ay Yüzünden...

2006-09-11T14:40:00.000+03:00

Sen…
Aklımı başımdan alan fettan bakışlı,
Ay yüzlüm… Sen!
Derlemiş toplamışsın ne varsa güzellikte,
Ellerinden
Ta ayaklarına...

Tependen
En uç noktana kadar
Derya gibi nur akar
Ay yüzlüm,
Ay yüzünden
Senin…

Ezik Çilek

Gelirim

2006-09-09T12:41:00.000+03:00

Sevdiğim kalbimde sana hasret var,
Kor gibi tutuşup yakar da yakar.
Araya girmişse yollar ne çıkar?
Yağmur olur, bulut olur gelirim.

Üzülme ne olur yârim katiyen,
Geçer bu ayrılık sabreder isen.
Hani sen olur da hüzünlenirsen
Yüreğine umut olur gelirim.

Kim demiş sahralar aşılmaz diye,
Dağlar delinmezmiş, kim demiş, niye?
Daha soğumamış taze ölüye
Gerekirse tabut olur gelirim.

Seherde horozlar uyandırırken,
Daha güneş kendin’ belli etmeden,
Ufuklara endam, çizgilere en,
Noktalara boyut olur gelirim.

Ezik Çilek

Falda Ayrılık Çıktı

2006-09-05T19:06:00.000+03:00

Gazetelere baktım bugün, canım sıkıldı;
Savaş, ölüm, ihanet, intihar, yolsuzluklar...
"Kadıköy'de şairin tarih evi yıkıldı!"
Bunları insan değil, sanırsın şeytan yapar.

İnsan, insanın kurdu, elma gibi çürütür.
Üzüm üzüme baka baka kararır zaten.
"Ne olacak dünyanın hâli?" diye düşünür,
Bir çıkar yol bulamam da üzülürüm bazen.

Halbuki düşünecek o kadar çok şey var ki...
Bana ne savaşlardan, bana ne ölümlerden?
"Acaba gülüm benden uzakta ne yapar ki?
Bir vakit olsun seni edemem düşünmeden.

Yanımdaki masanın üzerinde duran bir
Gazetede magazin sayfaları açıktı.
Fallara kaydı gözüm: -ikimizin burcu bir-
Sevdiğim falımızda bugün ayrılık çıktı.

Fallara inanmam da canım sıkıldı yine,
Bugün hiç iyi haber duyamayacak mıyım?
Bugün her günden daha muhtacım teselline,
Bir çift tatlı sözünü ne zaman duyacağım?

Ezik Çilek

Yağmur

2006-09-04T16:41:00.000+03:00

Sel gibi boşanan yağmur,
-Göğün billur gözyaşları-
Bazen cama tıklar durur,
Davet için dışarı.

Gökteki bulutlara denk
Açılır siyah kubbeler;
Açılır her yerde tek tek
Göğe karşı şemsiyeler.

Böcekler bile saklanmış
Buldukları bir köşeye.
Hepsinin aklında kaçış
Eşeleye eşeleye...

Yaprakların üzerinde
Boncuk boncuk çiğler kalmış.
Yağmur tek yaprağa değil,
Çiçeklere de ağlamış.

Yağmur! Süzülüp içine
Yerin çatlak dudağından,
Çok selamlar getirirdin
Güneş, ay ve yıldızlardan.

Yağmurdan arta kalan
Islak toprak kokusu
Ve camda soğuğa koşan
Sıcak hava buğusu...

Ezik Çilek

Eylül

2006-09-04T16:34:00.000+03:00

İnce ince bir yağmur yağıyor karşı camda,
İçini boşaltıyor sanki gök yer yüzüne…

Topraklar suya hasret, geceler gündüzüne,
Suyun şakırtısında tüm şarkılar hüzzâmda.

Dökülürken yapraklar dalların hepsi gâmda,
Koşmaktayken yapraklar ağaçların dizine.

Ağıt yakar rahmeti göğün, yazdan güzüne,
Suyun camla sohbeti çınlamakta odamda.

Eylül’de olmasa da en azından rüyâmda
Bakmak isterdim uzun uzun kahve gözüne.

İnce ince bir yağmur yağıyor karşı camda,
İçini boşaltıyor sanki gök yer yüzüne…

Ezik Çilek

Ayak İzinde

2006-09-04T16:32:00.000+03:00

Hiç farkımız olmasın yârim, birbirimizden,
Ne dert varsa sende aynısı bende olsun!
Yanımızdan sel gibi, zaman, akıp giderken
Senin yüreğin bende, benimki sende olsun!

Dağların üzerinde gezen bulutlara bak
Yemyeşil ağaçlara, masmavi gökyüzüne…
Gök kadar sonsuz sevgim, bulutlar kadar berrak
Karışırken yüreğim ayağının izine...

Ezik Çilek

Sana Ne

2006-08-30T15:03:00.000+03:00

Yazdığın mektupları okuyorum tekrardan,
Gözyaşımla birlikte gözümden siliyorum.
Onca satır içinde sarfettiğin laflardan
Tek "Sevmiyorum" sözün gerçekti, biliyorum..

Seven benim, yok yere acı çeken yine ben,
Benim için üzülme diyorsun, sana ne ki?
Geceye sığınırım seni hayal etmekten,
Ses etmezken sana ne yıldızların bir teki?

Ezik Çilek

Selam Gönderiyorum Ak Bulutlardan

2006-08-30T13:49:00.000+03:00

Ak bulutları benden bir selam yollar gibi.
Sana gönderiyorum hep gülsün diye yüzün,
Girmesin aramıza yıllar da yollar gibi.
Hasretimiz artmasın birbirimize gün gün,

Nasıl ki uçamazsa kanadı kırık bir kuş,
Buralarda öylesi kaldım uçmaya hasret.
Mecnun dahi feleğe böyle sesleniyormuş:
"Ne ben sana söveyim, ne sen bana aşkı zehret!"

Sazlıkta batan güneş dönüşürken şarâba
Sarhoş oldum bir yaprak hışırtısıyla, niye?
Seni kıskanır diye düşman oldum mehtâba,
Ummanı bir yudumda içtim, dalgasız diye.

Sana gönderiyorum hep gülsün diye yüzün,
Ak bulutları benden bir selam yollar gibi.
Hasretimiz artmasın birbirimize gün gün,
Girmesin aramıza yıllar da yollar gibi.

Ezik Çilek

2006-08-30T13:44:00.000+03:00

Kül tablasında ruhu örselenmiş izmarit
Gibiyim…
Yanıyorum…
Söndürme sakın beni!
Ateşim ol,
Yak beni hasretinle!
O vakit
Saadete kavuşur gönlüm anarak seni…

Yazık

2006-08-30T13:37:00.000+03:00

I. Merhamet
Vuslat bekler beyhûde yere, gönüle yazık,
Senin gibi bir gülü gören bülbüle yazık…

Bahar gelir, canlanır tabiat aşkın ile,
Hasedinden çatlayıp açmayan güle yazık.

Geceler yoldaşımdır, hayâlin tek tesellim,
İçinde olmadığın kuru hayâle yazık.

Ferhat’ın kazmasını vurmadığı dağlara,
Mecnun’un basmadığı kıpkızıl çöle yazık…

Yazık aşktan habersiz yaşayan nefislere,
Adını zikretmeden konuşan dile yazık.

***

II. Sitem
Sular çağlar sana kavuşmak arzusuyla,
Sana ulaşamadan dinen o sele yazık.

Bütün zerreler senin etrafında dönerken,
Saçının arasında gezinmez yele yazık.

Can kafeste hapsolmuş, varamaz yar yanına,
Azat etmeyip, halden anlamaz tele yazık.

Hor görme sevdamı ki cihanı tutar gökte,
Lakin bir dem elini tutmayan ele yazık.

Zaman zulüm edermiş sevdalı yüreklere,
Bir asır gibi geçmek bilmeyen yıla yazık.

Ezik Çilek

Yetiş Ey Âfitâb!

2006-08-18T12:08:00.000+03:00

Âfitâb’ım, sebeb-i saadet’im, narin gülüm…
Gönlümdeki hicran yarası günbegün depreşiyor. Çaresi malum olsa da ifası zor... Mesafeler hiç bu kadar uzamamıştı hayatımda. Sekiz saat ile sekiz ayın arasında sıkıştım kaldım. Birader’im, “Leyla ve Mecnun” kitabını almış, Hüsey’in Bayçöl’ün… İskender Pala’nınkini almasını temenni ederdim, okumasını tavsiye ettim de… Fakat iki dakika karşımda dursa, Mecnun’un neler çektiğini hâlimden anlayabilir, anlamak ne kelime bizatihi şahit olabilirdi… Heyhât, derunumda saklamak zorunda kaldığım his fırtınasını burnumdan bir nefesle kaçıracak olsam –maazallah- ortada ne dünya kalacak sanki, ne eflâk… Kıyamet saatinde de öyle değil mi zaten, sıcak bir nefesle ruhu teslim ve geride kalanlara büyük bir azap… İçimde her gün kıyametler kopuyor benim, ölüp ölüp diriliyorum. “Cüz’ü Lâ Yetecezzâ”m (parçalanmayan atomum) kalbimin en ücra köşesinden bütün bir vücuda yön ve talimat veren süveyda’m…
Ağustos sıcağının kavurduğu bedenler, güneşe lanet okuyorlar… Halbuki güneş bir ayna sadece, kalbimin sıcaklığını yansıtmaktan bile âciz bir su kütlesi... Aşkım hem var oluş hem yok oluş nedenim. Hasretimin kaynağı ve hasretime kaynak… Kuraklıkta can çekişen bostan sebzeleri gibi semaya dikilmiş, hararetimi söndürecek bir rahmete muhtacım: Vuslat…
Ârızın yâdiyle nem-nâk olsa müjgânum n’ola
Zâyi olmaz gül temennâsiyle virmek hâre su [Fuzuli]
Şair en azından kendi göz yaşıyla ıslanabiliyor. Ben ondan da acizim, yanık bir kor gibi bütün nemimi dışarı atmışım, tek bir damla yaş ile bahtiyar olacak kadar yokluktayım.
Yetiş!..

Ezik Çilek

Sıkıntı

2006-08-11T11:26:00.000+03:00

Koyu bir keder sarar etrafımı çoğu kez,
Ümitlerim kırılır, hayâllerim yıkılır.
Elim kaleme gider, kalem kâğıda gitmez.
İşte böyle anlarda canım çok... çok sıkılır.

Sesini duysam... neşem yerine gelir elbet,
İçim ferahlar, kalbim coşar birden sesinle.
Sesini duysam... gayri üzülmem ilelebet
Önümüzde sürecek ömür varken seninle.

Ezik Çilek

Geleneksel Sanat

2006-08-10T09:43:00.000+03:00

Geleneksel sanatın insan zihninde ilk çağrıştırdığı şeyler; meşakkat, İslam, kültürdür. Sebebine gelince; eski(mez) manada sanat, kişinin nice zorluklara göğüs gerip İslamî unsurlar ile yoğrulmuş bir kültürün ananevî olarak orijinal üslûp ve ifadesini bulmasıdır.
Geleneksel Türk-İslam sanatının insan ruhuna kazandırmış olduğu en mühim şey, dinginlik, sükûnet, huzur ve ferahatın yanında aklın gönüle tabi olmasını sağlamasıdır. Tezyin ile uğraşan bir kişi, selim bir kalbe ve salim bir fikre sahip olur ki dünyâyı anlamlandırma ve değerlendirmede bu iki kuvveti arkasına alarak evrensele ulaşma çabasında muvaffak olur. Tasvîrin hususî mahiyeti karşısında umuma kucak açan geleneksel sanat, İslamî yaşama metodunun temel prensiplerini bünyesinde barındırdığından, inancın bütün bir hayat tarzını şekillendirmesinde de yardımcı olur.
Hat, tezhib, ebrû, minyatür, oymacılık, vb. uygulamaların tabiatında var olan sabır, tevekkül ve azim, yaşamı tamamıyla sarmalayan bir stil olarak karşımıza çıkar. Mürekkepli kamışın aharlı kağıt üzerindeki cızırtılı dansı, rengarenk boyaların kitreyle yumuşatılmış sudaki raksı Hâlık’ın küllî iradesi ile kulun irade-i cüz’iyyesinin âhengini gözler önüne seren bir ibret hâdisesidir. Bu âhenk, hakiki manada tefekkür edildiği taktirde, samimî gönüllerin sarih bir biçimde rahatlamasına bihakkın vesiledir. Rahatlayış, sadece o âna mahsus değil, belki de ömür boyu sürecek bir zaman dilimini kapsayacak keyfiyettedir.
O hâlde sanatçının, hilkatin gayesini anlamasında, kader ve kazanın hudutlarını kavramasında bir mani kalmamıştır. Aksine sanat, böylece, kişiyi günlük meşgalelerden, sıkıntılar yumağından ve en önemlisi sıradanlığın alev çemberinden kurtarır, hayatının zehrolmaması için “inşirah” iklimine doğru yelken açmasını temin eder. Ruh coğrafyasını alt üst ederek karış karış fetheden bir anlayışla, kalbi, mutmain mertebesine oturtur.
Geleneksel sanatın âdemoğluna vermiş olduğu faydaların listesi elbette uzayıp gider. Sadece kendisine zaman ayrılmasıyla yetinip, eşsiz güzellikteki bir dünyanın kapılarını aralayan bu uğraş, bu ifade biçimi, şimdiyse “Gönüllü Kültür İşçileri” denilebilecek bir avuç insanın omuzlarına binen bu büyük yük, kendisini sahiplenecek, kendisiyle ruhuna sahip olacak kişileri bekliyor, hem de hararetle…

Ezik Çilek

Çıktın mı Asumana

2006-08-05T12:32:00.000+03:00

Boş hayaller peşinden koştun da yorulmadın,
Bir vefasıza verdin ömrünü, neden gönül?
Sen yürürken sessizce sevdada mıydı aklın?
Kapıldın rüzgarına daha görmeden gönül.

Sen görmesen de, işte, yolun sonu çıkmazda...
Her gözü açık olan menzile varamaz da
Miraca çıkılırmış bir aşkta, bir namazda.
Çıktın mı asumana uçup yerlerden gönül?

Ezik Çilek

İsterdim Ki

2006-08-05T11:48:00.000+03:00

İsterdim ki bir tanem yanımda ol daima,
İsterdim ki ellerin hep ellerimde olsun.
İsterdim ki ayrılık girmesin aramıza,
İsterdim ki mutluluk her yerde seni bulsun.

İsterdim ki bir ömrü beraber yaşayalım,
Vereyim yüreğimden derlediğim gülleri.
İsterdim ki cihnı baştan başa gezelim,
Harcayalım yılları, beraberce, günleri...

Bir çocuğumuz olsun isterdim sana benzer,
Güldüğünde gül açsıın pembe yanaklarında.
Senin gibi konuşur, sen gibi kalkar, gezer,
Cennet kokusu olsun isterdim kokusunda.

Ezik Çilek

Ne Zaman Seni Düşünsem

2006-07-25T14:38:00.000+03:00

Ne zaman seni düşünsem
Darmadağın oluyor kalbim,
Kendimi kaybediyorum gülkurusu bakışlarında…
Bir yaprak gibi titriyor kalbim,
Sıtmaya tutulmuş gibi,
Ne zaman seni düşünsem…
Bir kitabın satır aralarında
Seni hatırlatan kelimelerin altını çiziyorum.
Gözlerini arıyorum geceleri koyu göklerde
Yıldız kılığına girmiş,
Kimi zaman Venüs’üm oluyorsun
Kimi zaman Ülker’im…
Zühre’m, Süreyya’m, Çobanyıldızı’m…
Ağaçların huşû ile kımıldanışında
Kuşların süzülüşünde usulca,
Bulutların beyaz bir tül gibi
Havada savruluşunda
Bir ceylanın koşuşunda,
Uçuşunda bir kelebeğin özgürce
Sen gelirsin aklıma,
Gülkurusu bakışların gelir.
Gülüm,
Ey uykusuz gecelerimin çerâğı,
Ey mazimde doğan güneşim,
Kalbim heyecan içinde kalıp
Kafesine sığmayacağı tutuyor,
Heyecandan öleceğim sanıyorum
Ne zaman seni düşünsem…

Ezik Çilek

Dün Akşam

2006-07-19T13:34:00.000+03:00

İlk defa gördüm sizi dün akşam evinizde
O anda bir şey oldu gönlümde kıpır kıpır.
Dün akşam anladım ki ben sizin sayenizde
Aşk insanın aklını nasıl başından alır?

Hoşsunuz, güzelsiniz, hayli sevimlisiniz,
Bir kusurunuz varsa -affedin- göremedim.
Susmanız, konuşmanız, cana yakın hâliniz...
Dün akşam uzun müddet kendime gelemedim.

Ezik Çilek

Hüküm

2006-07-19T13:08:00.000+03:00

Karakuşî hükümler ile verdin hükmünü,
Artık ne ümîdim var ne de aşkta kararım.
Sekiz sene cebimde taşıdığım resmini
Hiç düşünmeden tutar, gönlüm ile yakarım.

Ezik Çilek

Görünen O Ki

2006-07-17T08:24:00.000+03:00

Senden bana hayır yokmuş demek yâr,
Alıp da başımı gitmek göründü.
Onca yıl bekledim boşu boşuna
Bana yalnız sitem etmek göründü.

İçimde dağları yıktım bir anda
Seni buldum bir gün felek çarkında.
Mecnun bilir sonu, o da farkında;
Çöllerde gönlümü gütmek göründü.

Bir soru takıldı şeydâ bülbülde
“Ümit kalmış mıdır solmamış gülde?”
Hep tutmuşken alevleri gönülde
Korlarda eriyip bitmek göründü.

Şöyle bir düşündüm bugüne değin:
Madem yüz vermedin, beni sevmedin
-Yüksekten korkarım aslında lâkin-
Bedenime yarda yitmek göründü.

Ezik Çilek

Demek Ki

2006-07-17T08:22:00.000+03:00

Tatmadıysan Kevser’i daha dünyada iken
Sen sevdâ cennetine giremedin demektir.
O hâlde senin için ölüm de henüz erken,
Zîrâ gönlünce ömür süremedin demektir.

Ezik Çilek

Kin

2006-07-17T08:18:00.000+03:00

Sakın benden isteme sığınacak bir kucak,
Parmağına yüzüğü kim taktıysa ona git!
Ayak bastığın yerden kaçarım köşe bucak,
Yakıp yıkarım bende ne varsa sana ait.

Senin üstüne doğan güneşe darılırım,
Küserim yıldızlara sana göz kırptı diye.
Sembol de olsa bize hilâle kırılırım
Sisli bir gece vakti gözüne çarptı diye.

Dokunduğun gülleri ateşe vereceğim,
Kökünden keseceğim kokladığın lâleyi.
Baktığın bulutları yerlere sereceğim,
Kızıla vuracağım masmavi gök kubbeyi.

Ezik Çilek

Başıma Gelenler

2006-07-10T12:44:00.000+03:00

Senden gayrına baktım hayatım zindan oldu
Ağladım gecelerce, dünyalar handan oldu.

Himmete muhtâc idi cânım hicâb içinde
El verdin vermesine; nâra kumandan oldu.

Merâmım nîrân olmak idi hâk-i pâyinde
Nihân oldu ziyâlar, gönül canından oldu.

Bir ışığa râzıyken içinde karanlığın
yandım sensizliğinde, yüreğim şamdan oldu.

Ey dîlârâ, dîlhûnum, gamzene vurulmuşum,
Beni kaşından atan yazık ki sevdan oldu.

Çevremi çepeçevre kuşatan yalnızlıkta
Eylüle isyan ettim, baharım nâdân oldu.

Issız sahrâda iken düştüm bir lâlezâra
Nimete şükretmedim, çektiğim bundan oldu.

Ezik Çilek

İmkansızlık

2006-07-05T19:16:00.000+03:00

Seni unutabilir miyim? Sanmıyorum.

Ne zaman doğmaktan vazgeçerse güneş,
Ne zaman paydos ederse yakmaya ateş,
Ne zaman durursa zaman,
Ne zaman kavuşursa birbirine yollar,
Ne zaman ölüm öldürmezse,
Geceyle gündüz dadaşmazsa,
Ve dünya durduğunda olduğu yerde,
Ya da aya sarıldığında,
Göktaşı gibi tahrip gücü yüksek ayrılık
Zarar vermediğinde gönüllere,
Balıklar karaya çıktığında,
Kuşlar suyun altına daldığında,
Duyduğunda gözler,
Dudaklar gördüğünde ve güldüğünde kulaklar,
Teselliler unutturduğunda sızıları,
Ancak o vakit,
Yalnız o zaman unuturum seni!

Bana Öyle Geliyor Ki

2006-07-05T19:15:00.000+03:00

Kurşunî bir hava var gökyüzünde,
Ya da cıvıl cıvıl; bana öyle geliyor.
Ya kuşlar suskun her zamankinden,
Yahut sağır oldum, duyamıyorum.
Göremiyorum önümde uzanan
Yağmur ile güneşin çocuğu gökkuşağını,
Çağlayanlar donuk sanki, akmıyor,
Meltemler esmiyor tatlı tatlı, neden?
Belki de ben çıldırıyorum.
Çiçekler bile ağlamaklı sanki çimenlerde,
Aydınlık bile karanlıkla sarmaş dolaş.
Umutlar mı sönmüş, hayaller mi yıkılmış,
Ben mi çok hüzünlüyüm bugün
Yoksa gönüller mi kırılmış?
Ben ben değilim bugün,
Yağmur yağmur değil,
Dünya kahpeliğinde bile heyecanlı değil!
Kurşunî bir hava var gökyüzünde,
Ya da cıvıl cıvıl; bana öyle geliyor.

Ezik Çilek

Zor

2006-07-05T19:07:00.000+03:00

Yeryüzünde aşksız yaşamak zor kardeşim,
Ölmek demektir bir yerde,
Kirlenmek demek,
İnsanlıktan çıkmak demek.
Fakat sevmek de zor kardeşim,
Sevmekten ziyade sevmekte karar kılmak…
Âb-ı hayâttır aşk,
Bulabilmek gönül gözü gerektirir.
Sabır gerektirir Hızır’ın yanında,
Diline hâkim olmak,
Nefsine hâkim olmak.
Hançerlenmekten korkmamak lazım gelir.
Var oluştur anbean yeniden,
Dirilmektir yandıktan sonra küllerinden.
Hâsılı kardeşim,
Sevmek de zor,
Sevmemek de…

Ezik Çilek

Yeminimdir

2006-07-05T18:55:00.000+03:00

And olsun ki…
Sensiz geçen uzun kış gecelerine,
Aldığım nefese,
Söylediğim sevda türkülerine,
Umutlarıma, hayallerime,
Geçip giden gençliğime,
Güneşe, aya,
Bir ömür seyretmeye doyamadığım yıldızlara,
Eşsiz mevsimlere
Ve getirdikleri güzelliklere and olsun ki…
Ve mecnunluğuna Mecnun’un,
Dağ deviren Ferhat’ın kazmasına,
Şirin’in şirinliğine,
Güzelliğine Leyla’nın,
İyiliğe, kötülüğe,
Hayra ve şerre,
Hayatımızı kuşatmış kadere
Ve kazaya,
Ve suya sevdiğim,
Sudaki zerrelere kasem olsun ki
Seni çok sevdim.
Vallahi, billahi, tallahi
Daha da seveceğim.

Ezik Çilek

Yapasım Gelir

2006-07-05T18:50:00.000+03:00

Öyle tiksiniyorum ki ara sıra yaşamaktan,
Kendimi bir yardan atasım gelir.
Geçmiş yıllarıma özlem duymaktan
Zamanın kucağına yatasım gelir.

Küçük hesaplar peşinden koşamam ben,
Başkasının mutsuzluğuyla mutlu olamam.
Dünya ki değişse de insanlar, değişmeyen…
Düşündükçe ateşlere tutasım gelir.

Nerede sevdiklerim, nerede dostlarım?
Gittikçe yabancılaşıyor çevrem, daralıyor…
Gittikçe azalıyor geleceğe dair umutlarım,
Çaresiz gönlümü satasım gelir.

Zihnim bulanıyor sürekli nedense,
Karamsarlığın ortasındayım çok vakit.
Gönlü bu dünyaya yem etmektense
Bir kasırga içine katasım gelir.

Cesaret Edemediği Zaman

2006-07-05T18:44:00.000+03:00

Gönül kışa tutuldu,
Sevda ayazında can çekişmekte şimdi…
Ve seni hatırlattığı için sevgilim,
En çok da gülleri özledi.
Çok fazla heyecana gelemiyor artık,
Her acıyla biraz daha korkaklaşan yürek.
Halbuki…
Deli gibi esen rüzgar ile dost olmuştu,
Onunla gezmişti bayırları, çayırları,
Yüce yüce dağları, ıpıssız çölleri…
Suratında hissetmişti
Yağmur tanelerinin ferahlatan serinliğini,
Sızlatmıştı kimi zaman
Yanardağların bağrındaki sıcaklık…
Rengârenk çiçekler açardı ikliminde,
Boy boy fidanlar yeşerirdi.
Dallarına tutunup asırlık çınarların
Tepesinde gözlerdi seni.
Masmavi denizlerin verdiği huzurla
Sımsıkı sarılırdı hayallerine,
Hayata daha çok bağlanırdı.
Kuşlardan seni sorardı
Açıp bağrını uçsuz bucaksız göklere.
Aslına bakarsan sevdiğim,
Kalbim önce, çok önce titredi son kez,
Sonbaharını çok evvelden yaşadı;
Ellerini tutmak isteyip
Cesaret edemediği zaman…

Ezik Çilek

Gazel

2006-07-04T09:57:00.000+03:00

Aşkın ile hemhâl olanın nûşu şarâbdır,
Aşkından uzak olmayanın hâli harâbdır.

Sînin arasında veriyor cânını gönlüm,
Herhalde lebin dâr-ı bekâya varan bâbdır.

Endâmını görüp dediler hep bir ağızla
Encâm ile eflâk: “Sanırız kim bu serâbdır”.

Ahbâba sorun sevdâmı anlatsın âheste
Dîvâneliğim kim beni mesrûr kılan âbdır.

Dîdârını bir kez gören âşık olmaz iflâh
Ruhsârını bir kez görenin sonu türâbdır.
--./.--./.--./.--
Ezik Çilek

Tuyuğlar-4 [Acaba]

2006-06-28T15:49:00.000+03:00

Zorda kalsam destini vermez misin,
Bak nasıl tüter duman görmez misin?
Sevdiğim, yanmaktayım kavrulmada;
Elde olsa çâreler sermez misin?
-.--/-.--/-.-
Ezik Çilek

Tuyuğlar-3 [Geçmedi]

2006-06-27T10:40:00.000+03:00

Geçti serden dîl de yârdan geçmedi,
İçti zehrlerden de dermân içmedi.
İste versin cânı derhâl gâm değil,
Göçtü dünyâdan da aşktan göçmedi.
-.--/-.--/-.-
Ezik Çilek

Tuyuğlar-2 [Hâre Yok]

2006-06-27T10:36:00.000+03:00

Yâr senin hicrânına bir çâre yok,
Gönlü âteşler yakar da yâre yok.
Gelse senden bin cefâ derd etmezem,
Çehren etrâfında zîrâ hâre yok.
-.--/-.--/-.-
Ezik Çilek

Tuyuğlar-1 [Gâm-ı Ferdâ]

2006-06-27T10:17:00.000+03:00

Âb-ı sevdâ içmişim ben bir gece,
Ol vakitten beri dîlde tek hece.
Gâm-ı ferdâ ile bozdum zihnimi,
Dembedem gönlümde sevdâ bilmece.
-.--/-.--/-.-
Ezik Çilek

Şimdi Virane Oldum

2006-06-21T00:56:00.000+03:00

Sen olmasan bilmezdim güllerin solduğunu,
Pespembe dünyalarda bir başıma koşardım.
Sen olmasan görmezdim ölümğn olduğunu,
Her batan günün ardından methiyeler yazardım.

Aklın girdaplarında kaybolmazdım önceleri,
Bir kuş gibi özgürdü zihnim, davul gibi boş...
Hayatı doyasıya yaşıyordum, inceden,
Şimdi virane oldum: Yalnız, rutubetli, loş...

Ezik Çilek

Nefesimi Yaktım [Modüler]

2006-06-20T23:58:00.000+03:00

Ağlıyorum kimseye duyurmadan sesimi,
Kimseye göstermeyip gönlümde kor tutarken.
Duyurmadan gönlümde kopan gür nefesimi
Sesimi kor tutarken nefesimi yaktım ben.

Ezik Çilek

Çok İse Aza Tut

2006-06-15T18:13:00.000+03:00

Uzun zamandan beri yağmur yağmamıştı, bugün yağdı. Uzun zaman geçti aradan seninle bakışmayalı… Aracın camına akseden ışık huzmelerinin yüzüne okşayışını imrenerek ve biraz da kıskanarak izlemeyeli çok vakit oldu. İki nur’un ortasında ne yapacağını şaşırmış bir vaziyetteyim, bocalayıp duruyorum.
Ömrümün seyir defterine yazdığım en heyecanlı, en olağandışı, en harikulade, muhteşem, destansı bir kayıtsın sen, en inanılmaz ama en gerçek… Aklın tarumar, gönlün hercümerç, vücudun bîtâb u harâb oluşunun hakka’l-yakîn şahidi olmakla me’yûs ve mahzun değil, aksine mesrûr ve müftehirim. Beynimden sızan fikir zerreciklerinin o görülmeyen her bir enerji tanesinde senin varlığın var ve benim hayata tutunma sebebim işte bu minik, minicik şeyler… Yokluğunda bile bir hayatın kaymamasına vesilesine oluyorsun, fevkalbeşer güzelliğinle kubhu bile hüsn gösterebiliyorsun farkında olmadan.
Ger elim kessen kalır dâmân-ı lutfunda elim
Lutfunu kessen kalır destimde lutfun dâmeni
Kendi ateşimde cayır cayır yanıyorum. Âh ettiğime bakma sakın, bakma feryatlar savurduğuma. Bu çığlıklarımdır beni zinde kılan. Her haykırış bir sabrın sonu aynı zamanda diğerinin başlangıcıdır.
Sabrım inayetin gibi az ise çoğa say
Cevrin gözüm yaşı gibi çok ise az tut
Olur mu?

Ateş

2006-06-13T19:11:00.000+03:00

Gözler ateş, dil ateş, kirpikler, kaşlar ateş;
Felah yolunda bile büsbütün taşlar ateş.

Bir damlası yeterken söndürmeye ol nârı,
Çakmak olmuş çeşmimden düşen şu yaşlar ateş.

Cin ateş, şeytan ateş, ezelden biliriz de
İnsan diye gezinen ekseri başlar ateş.

Alev olur bulutlar, kor yağdırır toprağa
Semadan ateş düşer, bembeyaz kışlar ateş.

Ezik Çilek

Geldim

2006-06-12T14:54:00.000+03:00

Sana selam getirdim uzaktan, çok uzaktan
Onca yolu bir acı kahve içmeye geldim.
Bir "hoş geldin" demene feda olsun, âh, bu can;
Dost, seninle muhabbet ekip biçmeye geldim.

Gönül işinden yana muzdaribiz ikimiz,
O dert senin bu benim diye seçmeye geldim.
Yar kucağında derman aradık onca yıl biz;
Serden geçtim de şimdi yârdangeçmeye geldim.

Otur yanıma şöyle, gel üzülme yok yere,
Sıkıntıdan bunaldım, gönlü açmaya geldim.
Madem ki gülyüzlümüz atmış gönlü yerlere,
Ne varsa yüreğimde tutup saçmaya geldim.

Ezik Çilek

Bizim Nesil Talihsizdir

2006-06-10T13:23:00.000+03:00

Çok talihsiz bizim nesil, en talihsiz...

Ne çember çevirebildi tozlu sokaklarda,
Ne kırlarda gönlünce çelik çomak oynadı.
Öncekiler bilirken ezbere bütün ağaç isimlerini
Bizimkilerin hafızası betonlarda kaynadı.

Televizyon kanallarıyla harcandı hayal kurma saatlerimiz,
En verimli çağımız kısırlaştı, verem oldu.
Suniliğin ortasında yaşarken,
Bir tek hakikat bile bize kerem oldu.

Çizgi romanlara bile yetişemedik,
Hazreti Ali cenklerinin zamanı geçmişti.
Ömrümüz darbeyle başlayıp muhtıra ile devam eden
Bir sürecin içerisinde yetişti.

Anlamsızlaşırken bakışlarımız anbean
Hükümsüzlüğümüze hüküm giyiyoruz.
Selamın kıymetini bilmeden dolaşıp
İstikbalimizi parça parça yiyoruz.

***

Ne çember çevirebildi tozlu sokaklarda,
Ne kırlarda gönlünce çelik çomak oynadı.
Öncekiler bilirken ezbere bütün ağaç isimlerini
Bizimkilerin hafızası betonlarda kaynadı.

Çok talihsiz bizim nesil, en talihsiz...

Ezik Çilek

Fena

2006-06-07T01:13:00.000+03:00

E ninde sonunda öleceğiz;
İ z bırakabilirsek ne mutlu ardımızda…
İç i p içip dünya zehrini günbegün
Bir K arış toprağın altına gireceğiz.
Dert ç ekerken cefa deryasında
Ebrul i tabiatın koynundayken dün,
Hasret l e tutuşacağız farkına varamadığımız renkler için.
Akıl bil e cek o zaman şükür niçin,
Anlayaca k o buyruğu: "ölmeden önce ölün!"

Ezik Çilek

Ayrılık

2006-06-06T13:18:00.000+03:00

Vakitsiz gelen hazan gibi düştü gönlüme,
Cehennem ateşinden kıvılcımmış ayrılık.
Gülü kıskanan diken gibi al bülbülüme
Ta ezelden beridir hep hısımmış ayrılık.

Çölde, suda, ateşte, dağda koşan koşana,
Mecnun, Kamber, Kerem ve Ferhat'ları kim ana?
Evvel birbiri için hep tutuşmuş olana
Sevmeyi unutturan bir tılsımmış ayrılık.

Ezik Çilek

Çekirge

2006-06-02T13:56:00.000+03:00

Bir çekirge olsaydım…

Yaprak yeşilinde olurdu rengim
Ve kocaman gözlerim
Bir çekirge olsaydım.
Zıplayıp dururdum yemyeşil çimen deryalarında
Sessiz Gemi'nin bir yolcusu gibi
Nereye gittiğimi bilmeden..
Bir zıplardım, iki zıplardım..
İki adımlık ömrüm olurdu belki de
Üçüncüsü Azrail'imin çelmesi...
Hoyrat bir el alırdı beni yaşamdan
Bacaklarımı koparırdı vahşice,
Kıs kıs gülerdi:
Ve "İşte bir tane buldum!",
Derdi.
Kancayı geçirirdi sonra kafama,
Kim bilir
Hangi balığın midesine göndermek için beni!
Ve kim bilir,
Hangi balık yutardı
Hem beni
Hem de zokayı?

Bir çekirge olsaydım…

Ezik Çilek

Ölüm

2006-06-02T13:28:00.000+03:00

Taze ve sıcak ekmek gibiymiş meğer hayat;
Süresi dolduğunda kuru, soğuk ve bayat...
Hiçbir kuvvet önünde eğilmek bilmez başlar
Ancak ölüm önünde tek tek inmeye başlar...
Üzerine düşünce cılız, sarı bir yaprak,
Ne çare ki ölümden korkmaya başlar toprak.
Sınırı yok; ihtiyar, genç, kadın veya erkek...
Azrail geldiğinde iksir: tevekkül etmek...
Korkmak nafile o gün, ağlamak, zırlamak boş...
Dört ayaklı sandıktır sonumuz: yalnız ve loş...

Ezik Çilek