Neme Lazım

Buğulu camlara ismini yazıyorum önce,
Her harfinde yüreğimi incitiyorum.
Sonra üstünü çiziyorum süratlice,
Ben aslında hatıraları siliyorum;
Ya da öyle zannediyorum kendimce.

Zaman geçmiyor seni düşünmediğim zaman...
Gitgide içime dolan buhranlar, bunaltılar,
Ve bunca vakit halden anlamayan
Kederler, üzüntüler, çalkantılar...
Göğsümde bir ateş yanıyor durmadan...

Ne söylerse söylesin ağzım,
Kulak asma sen ana ömrümün ziyası.
Sensiz öyle mahzunum, öyle yalnızım;
Bu anasını sattığımın dünyası
Bilmem ki sensiz neme lazım.

Ezik Çilek