Paradoks

Âh’ımı duyurmadan biterse eğer ömrüm,
Elif ile hemzeyle nefesimle yükselen
Gönlümden çıkan sıcak buğularım ile ben
Göğe kadar çıkarım, ak bir bulut olurum.
Nerede olsan seni bulurum ve istersen
Hep peşinden gelirim sen nereye gidersen.

Senin gülmediğini görsem ben de gülemem,
Karanlığa bürünür ak suratım, ağlarım…
Küserim yeryüzüne, yağmur olup yağarım,
Kusarım içimdeki sıkıntıyı… Bilemem
Faydası olacak mı? Dinmez hıçkırıklarım,
Fırtına atım olur, şimşekler kor oklarım

Ağlamak rahatlatır bu bîçâre bulutu,
Ancak böyle düşerim saçlarına ben senin,
Elini öpüp, yaşı olurum gözlerinin.
Beni kendine çeker toprağının vücûdu,
Yere inerim hayat veririm senin için,
Tekrar göğe çıkarım içinde nefesinin.

Ezik Çilek