Bir Ses Duydum

Bir ses duydum… Ve hayatım değişti,
Aylarca kendimi bilmez dolaştım.
Babam: “Tıka kulağını!” demişti,
Tıkadım, ben artık duymayan baştım.

Ama, hayır, hiç çıkmadı zihnimden,
O yankılı, o heybetli, o tiz ses
Ayrılmadı asla gönül inimden,
Kökleşti, devleşti hep nefes nefes.

Anladım ki yüreğimden geliyor,
Küt küt arttırıyor kalbi o tını.
Bir bilge dedi ki: “Dostum, işin zor,
Yıllar evvel aşk koydular adını.”

Dedim: “Aşk bu kadar acılı madem,
Neden devasını bulamadılar?
Bu kadar kudretli, sancılı madem,
Doktorlar bir çare olamadılar?”

Daha soracaktım bilge kişiye,
Susturdu ve dedi: “Aşk her insanda…
Bir derman bulunur bir gün elbette,
Ölüme bir iksir bulunduğunda…

Bir ses duydum… Ve hayatım değişti!

Ezik Çilek