Zülfiyâr

Kurt kapanı mı kurdun zülfüne be vefasız;
Kaç aşığın yüreği saçlarına takıldı?
Bir günüm olmadı ki gamsız, dertsiz, cefasız;
Perî-şân hâllerin beni perişan kıldı.

Görebilseydim bahar kokan saçlarını ben,
Küçük bir çocuk gibi, utanmasam, ağlardım.
Ah bir görseydim bahar kokan saçlarını ben;
Ondan sonra istersen gözlerimi dağlardım.

Ezik Çilek