Cesaret Edemediği Zaman

Gönül kışa tutuldu,
Sevda ayazında can çekişmekte şimdi…
Ve seni hatırlattığı için sevgilim,
En çok da gülleri özledi.
Çok fazla heyecana gelemiyor artık,
Her acıyla biraz daha korkaklaşan yürek.
Halbuki…
Deli gibi esen rüzgar ile dost olmuştu,
Onunla gezmişti bayırları, çayırları,
Yüce yüce dağları, ıpıssız çölleri…
Suratında hissetmişti
Yağmur tanelerinin ferahlatan serinliğini,
Sızlatmıştı kimi zaman
Yanardağların bağrındaki sıcaklık…
Rengârenk çiçekler açardı ikliminde,
Boy boy fidanlar yeşerirdi.
Dallarına tutunup asırlık çınarların
Tepesinde gözlerdi seni.
Masmavi denizlerin verdiği huzurla
Sımsıkı sarılırdı hayallerine,
Hayata daha çok bağlanırdı.
Kuşlardan seni sorardı
Açıp bağrını uçsuz bucaksız göklere.
Aslına bakarsan sevdiğim,
Kalbim önce, çok önce titredi son kez,
Sonbaharını çok evvelden yaşadı;
Ellerini tutmak isteyip
Cesaret edemediği zaman…

Ezik Çilek