Yapasım Gelir

Öyle tiksiniyorum ki ara sıra yaşamaktan,
Kendimi bir yardan atasım gelir.
Geçmiş yıllarıma özlem duymaktan
Zamanın kucağına yatasım gelir.

Küçük hesaplar peşinden koşamam ben,
Başkasının mutsuzluğuyla mutlu olamam.
Dünya ki değişse de insanlar, değişmeyen…
Düşündükçe ateşlere tutasım gelir.

Nerede sevdiklerim, nerede dostlarım?
Gittikçe yabancılaşıyor çevrem, daralıyor…
Gittikçe azalıyor geleceğe dair umutlarım,
Çaresiz gönlümü satasım gelir.

Zihnim bulanıyor sürekli nedense,
Karamsarlığın ortasındayım çok vakit.
Gönlü bu dünyaya yem etmektense
Bir kasırga içine katasım gelir.