Çıktın mı Asumana

Boş hayaller peşinden koştun da yorulmadın,
Bir vefasıza verdin ömrünü, neden gönül?
Sen yürürken sessizce sevdada mıydı aklın?
Kapıldın rüzgarına daha görmeden gönül.

Sen görmesen de, işte, yolun sonu çıkmazda...
Her gözü açık olan menzile varamaz da
Miraca çıkılırmış bir aşkta, bir namazda.
Çıktın mı asumana uçup yerlerden gönül?

Ezik Çilek