Ey Rüzgâr

Sen, yüzümü nefretle tokatlayan rüzgâr, sen!
Sebebi ne bu kinin, bu hıncın sebebi ne?
Ne olurdu vurmayıp mutluluklar indirsen
Ucu ölüme mıhlı ömrümüzün cebine?

İstemem, saçlarımı okşamasan da olur,
Esme istiyorsan gönlüme ılık ılık...
Ne yârin diyarından getir bana bir huzur,
Ne sisli gecelerden kopkoyu bir yalnızlık...

Ezik Çilek