Alışamadım

Seni rüyamda görürsem
Korkarsın diye karanlıklardan
Işıkları açık bırakıyorum.
Alışamadım yokluğuna senin,
Bir türlü alışamadım.
Nefesim kesiliyor ara sıra
Nabzımda kösler çalınıyor,
Gözlerim yaşarıyor, kalbim sızlıyor...
Yollarda bıraktığım zihnimi
Zaman denen kurt kemiriyor.
Sensizliğin gölegeleri düşüyor aynama,
Görünmez bir el tutup saçlarımdan
Bir duvardan ötekine vuruyor.
Kaya gibi ömrtülüyor yorganlar üzerime,
Yastıklar, senli vakitlerimin sensiz mezartaşları...
Bir hatıra seli boşalıyor rüyalarıma,
Her gece böyle kabuslardayım artık,
Oysa fikrim uyanık, gözüm açık...
Ve birkaç damla sahipsiz gözyaşları
Damlamakta her baktığım yere.
Nereye dönsem ayrılık,
Ne yana haykırsam yalnızlık...
Alışamadım yokluğuna senin,
Bir türlü alışamadım.

Ezik Çilek