Hatıra Rüzgârları

Bir rüzgâr süzülüyor aralık perdelerden,
Havaya bıraktığın kokunu getiriyor.
Bir bir çıkıp gelirken hatıralar defterden,
Gönlüm ayazda kalmış bir yaprak gibi titriyor.

Nisyanın merhametsiz kucağına düşmüşüm,
Kurtulmak mümkün değil, biliyorum, imkânsız.
Hâlâ dudaklarımda o utangaç öpüşün,
Ve hâlâ hatırımda o gidişin, apansız.

Çâresiz değilim ben, sana muhtaç değilim;
Gerekirse bir kurşun sıkarım yüreğime.
Kurtulur geceleyin sayıklamaktan dilim,
Bir kez ölürüm, her gün bin kez öleceğime.

Seni düşünüyorum nisyanın kucağında
Gönlüm ayazda kalmış yaprak gibi titrerken.
Tutuşur kalbim birden hatıra ocağında
Aralık perdelerden bir rüzgâr süzülürken…

Ezik Çilek