Kararsın dünya!

-Bugün benim günüm, güneş tutuldu ve gündüz geceye döndü!-
Eğer ömrüm nihayet bulana dek ben hep azaplar içinde kıvranacaksam,
Seni görebilme, sesini duyabilme, saçlarını koklayabilme imkânım olmayacaksa aslâ,
Gecelerim, gündüzüm olacaksa sermedî,
Ruhum gün ışığından kaçacaksa bir yarasa gibi,
Kendi kendine dövünecekse haberin olmadan,
Mavi gözlerinde susuzluğunu dindirme hasretiyle tutuşacaksa,
Kelimelerim birer ateş olup yakacaksa dilimden dîlime kadar bütün bedenimi,
Yaşamak ölümden zor gelmeye başlayacaksa,
Son nefesi vermeye can atacaksam,
Yüreğim vuslat vaktine erişir de, kaldıramayacaksa sana kavuşmanın sevincini,
Ebrûlî hayaller kuramayacaksam hiç içinde senin olduğun,
Bir bardak çayın sıcaklığını hissedemeyeceksem, bir bardak soğuk suyun lezzetine varamayacaksam sevdâlandığımdan ve bir işe yaramayacaksa derde dert katmaktan gayrı,
Dermanım zehir, takatim sensizlik olacaksa eğer,
Göz pınarlarım kuruyacaksa ve ben ağlayamayacaksam nefsi teskin etmek için,
Gözlüklerimin gözümde olmadığı bir vakit geçeceksen yanımdan,
Ve ben yine mahrum olacaksam o ebedî saadetten,
Ya da bir yanardağ gibi patlayıp alev saçan gönlümdeki aşkın sönecekse bir gün,
Bırak,
Kararsın dünya!